Słowo kończące się na Z na A
Polski rzeczownik, nazwa owocu, kończy się na „z”.
Polski rzeczownik, nazwa Indianina, końcówka „cz”.
Rzeczownik „aplauz” z francuskiego, kończy się na „z”.
Polski rzeczownik „arkusz”, końcówka „sz”.
Rzeczownik „afisz”, afisz teatralny, kończy się „sz”.
Rzeczownik „Amisz”, nazwa grupy religijnej, „sz”.
Imię męskie „Amadeusz”, znane z Mozarta, „sz”.
Polskie imię męskie „Arkadiusz”, na końcu „sz”.
Potoczne „alimenciarz”, ktoś płaci alimenty, „rz”.
Wykrzyknienie „akysz!” na odpędzenie kogoś, „sz”.
Poprawne polskie słowo, rzeczownik kończy się na „cz”
„Anysz” – anyż, przyprawa, forma dopuszczalna.
Przyrostek „-acz”, rzecz. odczas., kończy się „cz”.
Imię arabskie, znane też w Polsce dzięki piłkarzom.
Imię męskie o biblijnym rodowodzie, rzadkie w Polsce.
Przyrząd do pomiaru natężenia prądu elektrycznego.
Najwyższy tytuł szachowy, powyżej mistrza międzynarodowego.
Dawne określenie włóczęgi lub eleganckiego rzezimieszka.
Potoczne określenie małego otworu, np. w drzwiach czy torbie.
Stare określenie lekkiego, węgierskiego wina lub konia.
Stara forma imienia Aloizy, dziś prawie niespotykana.
Niepoprawne, ale utrwalone potoczne „albatros”.
Rzadkie słowo gwarowe, kończy się na „z”
Mineral odporny na ogień, dawniej w izolacjach.
Rodzaj tkaniny obiciowej, dawniej do mebli i okryć.
Potoczne „ależ”, w mowie bywa zapisywane jako „alez”.
„Awiz” – żarg. od „awizacja”, termin potoczny
„Arz” – daw. turecki tytuł, rzadkie ale poprawne
„Araz” – rzeka na Kaukazie, nazwa zapożyczona
Potocznie: mięsień naramienny ramienia, slang siłowni
„Aluz” – skrót od „aluminium”, żargon techniczny
„Abruz” – pot. skrót od Abruzja, region Włoch
Słowo kończące się na Z na A listesindeki kelimeler, İsim Şehir Hayvan kelime oyununun oyuncularından gelmektedir.